Een 3e nestje voor Tyske

Tyske wordt 6 jaar in juni 2023. Tijd voor haar laatste nestje. In januari 2023 dien ik een dekaanvraag in. We zijn gevraagd om met haar aan de outcross mee te doen dus de keuze van een reu laat ik aan de FAC over. Mijn fokdoel was om een gezonde bijdrage te leveren aan het ras van de Wetterhoun. Daarom hoefde ik over outcross niet lang na te denken. Na in het totaal 15 mooie en gezonde Wetterhounen op de wereld gezet te hebben en waarvan het teefje uit het eerste nest in Engeland alweer een mooi nestje van 8 gezonde pups heeft gehad , is meedoen aan de outcross nog een goede extra aanvulling.

Fokkersberaad

Op het Fokkersberaad in maart is een stemming gehouden onder de leden met welke 2 rassen de outcross zou worden voltooid. Daarin kregen de Stabij en de West Siberische Laika de meeste en evenveel stemmen. Er werd een Stabij reu voor Tyske uitgezocht en we maakten al kennis op de Clubmatch. Toch werd deze combinatie door de Stabij FAC afgeraden. De reden was dat bij het ras van de Stabij epilepsie voorkomt en dat zou ook in de lijn van Tyske, aan moeders zijde, voorkomen. Dus is Tyske niet geschikt voor een outcross met de Stabij. Er was ook al een West Siberische Laika reu in beeld maar die had nog geen nakomelingen. Wel is er genetisch veel bekend over zijn moeder en haar nakomelingen en is er een Embark test bij hem gedaan. Bij Tyske is ook een Embark test afgenomen. Een jury moest deze combinatie goedkeuren.

Yuma

De gekozen reu is Yuma, stamboomnaam Arctic Legend Oeralsk, NHSB 3038830. Hij is 7 jaar oud en heeft de grootte van een Wetterhoun reu. Behalve de krulstaart en het beschreven karakter heeft hij geen enkele overeenkomt met een Wetterhoun.

Dekking

Het wordt allemaal heel spannend want Tyske is op 20juni loops geworden en nog steeds is er geen dektoestemming en kan ik nog geen contact opnemen met de eigenaar van Yuma. 3 Dagen voor de geplande progesteron test komt de dektoestemming binnen. Ik spreek af met de eigenaar van Yuma dat als ik de uitslag heb van de progesteron test, ik meer kan zeggen over het tijdstip van dekken. Op vrijdag 30 juni laat ik progesteron testen, de uitslag is 4.93ng/ml. Dit is nog niet hoog genoeg en ik maak voor de volgende dag een nieuwe afspraak, 26 uur later. Dan is de uitslag 11,95ng/ml. De progesteron is meer dan verdubbeld en boven de 10, tijd om naar de reu te gaan. Ik spreek af met het baasje van Yuma om eerst een stukje te gaan lopen met beide honden. Dat komt in de praktijk op neer vanaf de ingang van het park waar hij woont tot aan zijn blokhut achter op het park. Yuma is zeer geïnteresseerd in Tyske en zij wijst hem ook niet af maar tot haar gebruikelijke spelletje komt het niet. Ondanks dat het voor hem de 1e keer is weet hij instinctief wat hij moet doen en het is in één keer raak, ze staan 23 minuten gekoppeld. De volgende dag gaan we terug en dit keer heeft Tyske meer tijd voor een spelletje en om hem uit te dagen, ook nu weer een koppeling van 15 min.

Nu is er weer een lange maand van wachten aangebroken voordat de echo gemaakt kan worden. Toch zijn er al iets eerder symptomen dat het gelukt is. Tyske die geen eetlust meer heeft en wat traag en lusteloos wordt, Ayke die iedere keer aan haar snuffelt. Op 2 augustus wordt de echo gemaakt en er zijn met zekerheid 5 kloppende hartjes gezien. Tyske is dan al 0,5 kg aangekomen maar daarna gaat ze harder groeien.

Extra dingen

Op verzoek van de FAC moet ik wat extra dingen bij Tyske laten doen om elk risico, dat het mis kan gaan, uit te sluiten. Allereerst moet ik door de dierenarts een uitstrijkje laten maken van haar vagina, dat is 10 dagen voor de dekking, de uitslag is positief voor de Streptococcus Canis bacterie en Tyske krijgt een antibioticum kuur. Ook krijgt ze een Herpes vaccinatie, dit op 9 dagen na de dekking en 2 weken voor de uitgerekende datum.

Dikke Tyske

In de 2e maand van haar dracht begint Tyske flink te groeien.

Datum	dag	gewicht	opmerking
1 juli	dag 1	27,5 kg	dekking
10 juli	dag 10	27.6 kg	1e Herpes vaccinatie
2 aug.	dag 33	28,0 kg	echo
18 aug.	dag 49	30,6 kg	2e Herpes vaccinatie
29 aug.	dag 60	33,7 kg

Geboorte en de aanloop daar naar toe

Op dag 59 begint Tyske ’s avonds flink te hijgen. Zou de geboorte al aanstaande zijn? Zo vroeg verwacht ik dat nog niet. Douwe zal me helpen bij de geboorte maar hij kan er pas woensdagmiddag op zijn vroegst zijn. Nadat we het laatste rondje met de honden hebben gelopen is ze weer rustig. Ik blijf voor de zekerheid maar beneden op de bank slapen. Tyske blijft 2 dagen rustig, ze slaapt veel maar verder doet ze gewoon, ik blijf beneden slapen. Wel heeft Tyske in de tuin een aantal plekjes uitgekozen om “holen” te graven. Dat hoort er ook bij. Donderdagnacht wordt ze weer onrustig met veel hijgen en ik verwacht ieder moment dat de geboorte zal beginnen maar zo blijft het de hele dag. langzamerhand worden er meer knuffels op de bank verzameld. Ook dat hoort er bij. Zaterdag ochtend tegen half zes komen de eerste persweeën, zo om de 5 à 10 minuten een serie van een aantal weeën. We wachtten af. Na zo’n 1½ uur is er nog niets en Douwe toucheert of er een pup is ingedaald omdat we elk moment de geboorte verwachten. Tot onze verbazing is er nog niets te voelen. Dan bel ik het dierenziekenhuis in Arnhem. Ze wilden ons nog 1½ uur laten wachten tot het spreekuur begint maar zolang wilde ik niet meer wachten. Na een kort overleg kunnen we meteen komen. Ook de dierenarts daar kan geen pup voelen en op de echo ziet hij dat 2 pups een te lage hartslag hebben. Hij geeft ons 2 opties, oxytocine of een keizersnede. Oxytocine is geen optie voor pups die het moeilijk hebben dus wordt het een keizersnede. Dat blijkt de juiste beslissing als de dierenarts komt melden dat er 5 pups zijn waarvan er 2 het moeilijk hebben omdat de baarmoeder gescheurd is. Die moet verwijderd worden, verder is er kans op infectie in de buik omdat er vruchtwater in de buikholte is gekomen en dat is niet steriel. Met Tyske zijn ze nog wel even bezig maar als ze de pups komen brengen, zijn het 5 heel levendige pups die proberen uit de bak uit te klimmen en veel lawaai maken. Als we bij Tyske mogen, leggen we eerst de pups een voor een bij haar aan zodat ze gelijk kunnen drinken. Eenmaal weer thuis gedraagt Tyske zich vreemd. Ze reageert wel op het geschreeuw van de pups en gaat er ook naar toe maar blijft er niet bij. Ze gaat op de bank liggen tussen haar knuffels die ze daar verzameld had. Als ze de pups maar accepteert nu ze hun geboorte niet meegemaakt heeft, geen placenta’s heeft opgegeten en geen navelstrengen heeft doorgebeten. Misschien zijn het de gevolgen van de narcose en de medicatie die ze heeft gehad. Als ik ‘s middags de pups ga wegen komt ze toch wel kijken en lijkt ze wel bezorgd. Dan gaat ze bij haar pups liggen en komt de kist alleen maar uit om te eten en te poepen en plassen in de tuin. Dan is ze weer de goede moeder zoals we Tyske kennen en is ze heel zorgzaam. We moeten haar nog wel goed inde gaten houden, haar buikwond inspecteren, regelmatig haar temperatuur opnemen en 2x per dag haar glucose meten. Verder krijgt ze pijnstilling in de vorm van een NSAID en antibioticum. Als ik de volgende dag de pups weeg val ik gelijk van mijn “roze wolk”. De zwaarste pup is 14g gegroeid en de lichtste pup is 20g afgevallen. De rest schommelt zo rond het geboortegewicht. Heeft Tyske wel voldoende melk? Heeft de operatie en het verwijderen van de baarmoeder te veel invloed op de melkgift gehad en komt het nog goed? Als ik ze 12uur later nog een keer weeg zijn 2 pups nog verder afgevallen, de rest zit weer boven hun geboortegewicht. Die 2 pups gaan we bijvoeden met een flesje, 8x per dag om de 3 uur. Dus ook ‘s nachts. Dat is nog een heel gedoe want ze willen niet uit het flesje drinken. De kleinste pup pakt het uiteindelijk op andere pup blijft moeilijk doen en krijgt maar heel weinig binnen, een echt Wettertje die zich niet laat dwingen. Zo jong en dan zit het er toch al in. De volgende dag zijn alle pups aangekomen en zitten ze allemaal op- of boven hun geboortegewicht. We blijven de 2 pups proberen een flesje te geven en ze kunnen ook bij Tyske drinken. Op aanraden van de dierenarts in Oosterbeek dient Douwe haar Oxytocine toe. Dat zou de melkgift kunnen bevorderen. Tyske reageert er wel een beetje vreemd op, alsof ze extra bezorgd is om haar pups. De pups beginnen nu lekker te groeien, misschien heeft het toch geholpen. De pup die niet uit het flesje wil drinken komt het minste aan, de andere groeit juist extra goed door zijn extra voeding maar blijft nog steeds de lichtste van het stel. Om hem maak ik me geen zorgen meer. Ook met Tyske gaat het goed, de wond begint te sluiten en ze heeft er gelukkig geen infectie bij gekregen. Na een paar dagen gaat ze wat vaker de kist uit om op een koeler plekje te liggen maar zo gauw haar kinderen roepen is ze er bij.