7e Week: 4 – 10 Jan.

De week begint met de chipper. De pups zijn 6 weken en het is tijd dat ze gechipt worden. De chipper komt woensdagochtend aan huis. Alle pups worden gechipt met een best wel dikke naald. Alleen Ouke en Pelle zijn de bikkels die geen kik geven. De rest piept wel even. Meteen wordt er ook DNA afgenomen met een swab in de bek. Dat is voor de verwantschapstest. Van beide ouders is het DNA al bekend en zo wordt gecontroleerd of de ouders ook de werkelijke ouders zijn. Sinds 2014 is dit verplicht bij rashonden om gesjoemel te voorkomen.

Naar buiten: De hondjes groeien als kool en worden ook steeds sterker en kunnen ook steeds langer buiten zijn. We doen ze nu in de ochtend naar buiten zodat we de puppy ren binnen even goed schoon kunnen maken. Even dweilen, een schoon vetbed erin en een schoon molton laken onder een schoon stukje kunstgras dat we stevig op de vloer vastplakken met ducttape. Nu het zo vast zit hebben ze er geen interesse meer in om het te slopen. Wel gaan ze bewust daar een plas doen en ook de meeste poep komt daar terecht. We hoeven bijna geen plasjes op te dweilen en het molton laken is dan ook behoorlijk nat als we de zaak verschonen. Als we klaar zijn ligt het een beetje aan het weer of de pups gelijk naar binnen gaan maar als ze zich terugtrekken in het “Hutje” dan gaan ze weer naar binnen. In het hutje liggen ze ook wel goed, de vloer is goed geïsoleerd en trekt absoluut niet koud op. Als het weer het toelaat gaan ze ’s middags nog een keertje naar buiten maar er zijn ook dagen dat het ’s middags erg hard regent. Eenmaal binnen zijn ze in hyper actieve staat. Ik gooi wat gedroogde pens in de ren en daar gaan ze heerlijk op liggen kauwen. Zo worden ze rustig en vallen uiteindelijk in slaap.

Vaccinatie: Op vrijdag komt Douwe de pups vaccineren. Ze worden helemaal nagekeken. Gecontroleerd op navelbreukjes en bij de reuen of de balletjes al ingedaald zijn en ze krijgen de 6 weken vaccinatie. Ze geven geen kik. De paspoorten worden ingevuld en de barcode van de chip er in geplakt. Ziezo, ze zijn nu geregistreerd en gevaccineerd én ze hebben nu definitief hun naam.

Eten: Net als hun moeder zijn het allemaal goede eters, zo niet schrokkebrokken! Brokjes is nog wel te doen om ze dat allemaal tegelijk te geven. Ik vind de brokken erg groot voor puppybrokken maar ze kunnen het nu goed eten. Ik zet een lokbakje in de ren of ik strooi met wat brokjes als afleiding. Dan kan ik de bakjes verdelen in de standaard. Een paar slimmeriken hebben dat gelijk door en duiken er op af. Dan moet je de hondjes verdelen over de bakjes. Als de eerste het op heeft gaat hij bij de buren kijken. Lobke eet een stuk rustiger dus die moet in bescherming genomen worden. Vlees geven op die manier is geen doen meer. Daar vliegen ze met z’n allen op af. Ik zet nu een bakje vlees in de “multifunctionele” doos en laat ze één voor één in de doos het bakje leeg eten. Je kunt er op wachten, zo snel gaat dat en je weet nu dat ieder zijn eigen portie op heeft. Alleen hebben ze zelf niet het idee dat ze gegeten hebben want er was geen strijd dus ze zitten nog steeds te zeuren dat ze willen eten. Jammer dan!

Socialisatie: Op zaterdagochtend gaat het hele spul mee naar de Scouting als socialisatie moment. Met z’n allen in een bench in de auto. We gaan naar de padvindsters waar Ruurd en Douwe leiding zijn. Ik heb ze halsbandjes om gedaan met riempjes zodat ze onder controle te houden zijn. We komen daar een halfuur voordat de opkomst afgelopen is. De Scouts zitten buiten om een kampvuur broodjes te bakken. De meiden vinden het prachtig, om de beurt puppy knuffelen. Vanwege de corona regels mogen ze alleen buiten opkomst houden. Gelukkig is het droog. De kleintjes vinden het in het begin wel spannend en zitten een beetje te trillen maar al gauw voelen ze zich op hun gemak en gaan op onderzoek uit. Onder toezicht natuurlijk en aan de lijn. Grote broer Hielke is er ook maar die kennen ze. Ook mama Tyske is mee. Het is een gekwebbel van jawelste, zo’n 20 meiden om een kampvuur heen. Dus een hoop drukte en veel geknuffel. Thuis aangekomen gaan ze allemaal in diepe rust en ruiken ze naar scouting, een beetje rokerig.