Een 2e nestje voor Tyske

Na de loopsheid van Tyske in maart 2021 denk ik er over na om haar bij de volgende loopsheid weer te laten dekken. Aangezien het interval steeds ongeveer 7 maanden is zou de volgende loopsheid en dekking in oktober zijn. Dat betekend een nestje in december. Als ik nog een periode zou wachten komen we uit in mei met een nestje begin juli. De laatste jaren waren er hele warme dagen in juni van boven de 30 graden, dat wil ik Tyske niet aandoen om dan hoog drachtig te zijn, daarom kies ik voor een winternest. Dus op zoek naar een geschikte reu. De reu die ik uitgekozen heb wordt afgewezen door de FAC (fokkers advies commissie) met als commentaar, verhoogde kans op ED (elleboog dysplasie). Zelf komen ze met Romke, een bruin-witte reu die helemaal in Ternaard woont. Dat worden straks allemaal bonte puppy’s, bruin-wit en zwart-wit.

Romke

Ternaard ligt voor ons niet naast de deur om even op bezoek te gaan voor een kennismaking. We spreken af, dat als we in Friesland zijn, een afspraak te maken om even langs te komen. Op 24 augustus is het zover. Het is niet bepaald liefde op het eerste gezicht. Tyske doet zeer afwijzend. Romke, die al 3 loopse teefjes op bezoek gehad heeft zonder resultaat, wil wel even snuffelen bij Tyske die dat niet tolereert. Romke blijkt een hele lieve, rustige en bescheiden reu te zijn. Die zal het pittige karakter van Tyske behoorlijk compenseren mocht het allemaal lukken.

De dekking

Na akkoord te zijn gegaan met Romke heb ik op 7 september de dektoestemming binnen. Geheel onverwachts blijkt Tyske op 15 september al loops te zijn. Omdat ik het nog helemaal niet verwachtte en dus niet goed opgelet heb, kan het ook al een dag eerder zijn. Gezien de reactie van de reuen die ik in het bos heb ontmoet en op de hondentraining zou dat niet onmogelijk zijn. Met een snelle rekensom kom ik op 25 september als dekdatum. Een lichte paniek slaat toe, dat is de datum van de Fokkersdag!! Die wil ik niet missen en het is ook niet handig om met een teef die dekrijp is op de Fokkersdag te verschijnen. Na wat heen en weer bellen en mijn voorstel om de dekking uit te stellen tot de volgende keer, wordt toch besloten om het door te zetten. Het plan wordt om te laten dekken de dag vóór de Fokkersdag en de dag erna .

Op 22 september laat ik een progesteron test doen, de uitslag is 5,7. dat is nog niet hoog genoeg. De volgende dag weer testen. We kunnen dan ook al bij de reu terecht mocht het hoog genoeg zijn. Na het testen rijden we gelijk door naar Friesland. Onderweg krijgen we de uitslag, die is 7,78. Het advies is, over 12 uur dekken. Een half uur later zijn we bij Romke, we gaan het gewoon proberen en anders de volgende dag nog een keer. Tyske gedraagt zich nu heel anders dan bij de kennismaking. Ze daagt uit, gaat staan en is geduldig. Het spel duurt maar voort maar zonder resultaat. We vragen ons af of bij de korte koppeling, van nog geen minuut, er een echte dekking heeft plaatsgevonden. Romke put zichzelf helemaal uit en er komt niets meer van. Zelfs een korte wandeling in de frisse Friese wind helpt niet. We komen de volgende dag wel terug, die afspraak stond al.

24 september, vanaf 4uur ’s middags zijn we weer welkom. Na een voorspel van zo’n 25 minuten staan ze dan toch gekoppeld, dat duurt 9 minuten. Daarna zijn ze heel lief voor elkaar en worden er geen nieuwe pogingen meer ondernomen. We zien dit als geslaagd en besluiten om niet meer op de 26e terug te komen.

Het lange wachten

Het lange wachten kan beginnen. Na 30 dagen kun je een echo laten maken. Dan weet je het zeker. De eerste tekenen zijn er al eerder maar die bieden geen zekerheid. Zo rond dag 20 na de dekking heeft Tyske geen eetlust en dat is heel bijzonder haar want ze kan heel dwingend zijn als het om voer gaat. Lekkere dingen gaan er nog wel in. Ik neem haar ontbijt maar mee met de wandeling en geef het haar als “beloning” onderweg. Ook is ze heel lusteloos en slaapt voornamelijk. Slokt de aanleg van de pups al haar energie op? Op 26 oktober gaan we naar Friesland voor een echo bij Douwe. Hij ziet daar 9 à 10 vruchten op. Tyske weegt op dat moment 28,2kg. Dat is al boven haar normale gewicht van 27,0kg wat ze bij de dekking woog. Daarna gaat ze hard groeien en dat begin je het ook aan haar te zien.

Op 16 november maakt Douwe nog een röntgenfoto om te kijken hoeveel pups er werkelijk in zitten. Het is weer heel druk daar binnen en moeilijk te tellen. We komen uit op 9 of 10 pups. De werpkist staat al klaar en dan is het wachten op de eerste signalen dat de bevalling aanstaande is. We temperaturen haar gedurende 10 dagen al meerdere keren per dag. Haar temperatuur schommelt tussen 37,6°C en 38,4°C. Op zondagmorgen 21 november is haar temperatuur opeens 37,3. Ze graaft een gat in een hoek van de tuin en heeft geen zin in haar brokken. Zijn dit de eerste signalen? In de loop van de dag stijgt haar temperatuur weer na normale waarden. Dit gaat zo twee dagen door. Tyske heeft ondertussen een heleboel knuffels op de bank gelegd. Het is wel duidelijk waar ze wil bevallen, op de bank net als de vorige keer. Nu ben ik voorbereid, ik heb de bank geprepareerd voor een bevalling. Als de bevalling zich aankondigt en Joop een van de knuffels op de grond gooit om plaats te maken wordt die steevast door Tyske opgepakt en terug gelegd.

De geboorte

Op dinsdagavond beginnen pas echt de weeën, om 21.21 wordt de eerste pup geboren, een bruin-wit teefje. Met tussenpozen van 1uur, 40, 20 en 40 minuten worden de volgende 4 pups geboren. Allen zwart-witte reutjes. Nr. 6 kondigt zich aan maar het duurt wel 10 minuten voor hij er is. Tyske moet hard werken en het blijkt dat hij al overleden was en bovendien de grootste pup tot dan toe. Een bruin-witte reu. Na deze zware klus neemt Tyske een pauze van 2uur voordat de bevalling verder gaat. Het is ondertussen 3 uur ’s nachts geweest. Er volgen nog 4 pups, 2 teefjes en 2 reutjes. De laatste wordt om precies 5:00 geboren. Tyske is weer op de bank bevallen. Als we de pups in de werpkist leggen blijkt het één na laatste reutje overleden te zijn. Het is een lange nacht geweest met een triest einde.

Er zijn 3 teefjes geboren, 2 bruin-witte en 1 zwart-wit. 1 teefje had een moeizame start, ging niet meteen goed ademhalen en raakte onderkoeld. Nadat ze opgewarmd was ging het weer beter met haar. Er zijn 7 reutjes geboren, 2 bruin-witte en 5 zwart-witte. Het 5e reutje is dood geboren en het 6e reutje overleed binnen 1½ uur na de geboorte. Over zijn 1 bruin-witte en 4 zwart-witte.