6e Week

We denken de oplossing gevonden te hebben om de grote smeerboel in de kist ’s morgens te voor komen. Zo gauw we de pups horen gaan we naar beneden en brengen ze dan naar de tuin. Dat werkt want ze poepen allemaal in de tuin. Dat is beter dan in de kist waar dan ook nog eens 32 pootjes doorheen lopen. Soms zat de poep tot aan de bovenkant van de kist. Terwijl de pups buiten zijn kan de kist grondig gereinigd worden en het voer klaargezet. Daarna gaan ze weer naar binnen want het is wel koud, zo rond het vriespunt. Na het eten nog even stoeien en donderjagen en dan gaan ze een voor een weer uit. De rust is weer gekeerd. Tussen de middag doen we het ook zo, eerst even eten en dan meteen naar buiten, want als er wat in gaat komt er aan de andere kant weer wat uit. De kist wordt nogmaals gereinigd en als ze allemaal moe gespeeld zijn gaan ze weer naar binnen voor hun “middagdutje”. Van het tuinhuisje hebben we een “puppy kamer” gemaakt die puppyproof is met 6cm isolatie op de grond en vinyl daar overheen en alles afgeplakt zodat nieuwsgierige puppy’s daar niet hun scherpe tandjes in kunnen zetten. Ook alles, wat eventueel “interessant” is voor puppy’s maar niet voor hun bestemd is, is afgeschermd. Er ligt ook nog een vetbed om warm en zacht te liggen.

De pups worden groot. Ze proberen uit de kist te klimmen en zijn daar behoorlijk vindingrijk in. Tijd voor de puppy ren. Op dinsdag “verbouwen” we de woonkamer om plaats te maken voor de puppy ren. We wonen niet in een kasteel dus moet er wat meubilair verhuizen van voor naar achter. De ren komt voor in de kamer en in de erker te staan. Daar ligt uit voorzorg al een groot stuk vinyl op de grond. De ren heeft 8 panelen van 80cm breed, het past allemaal net. De pups vinden die ruimte geweldig ze rennen en stoeien wat af. Het vetbed wat ik er in leg moet het gelijk ontgelden. Daar wordt aan getrokken en mee gesleurd. Ook de kranten die we er in leggen voor de nacht blijven niet lang heel maar worden vol overgave verscheurd. Eén grote chaos!

Als we op donderdag koffie zitten te drinken krijgen Ayke en Tyske wat lekkers in de vorm van gedroogde pensstaven. Ik gooi ook een stukje in de ren en kijk wat er gebeurt. De nieuwsgierigen komen eerst kijken, de vreetzakken ontdekken dat het eetbaar is en in een mum van tijd is er een hele puppy scrum rond dat ene stukje pens, alsof je een stuk rood vlees in de arena gooit. Ik gooi er nog maar een paar stukjes bij en ze zijn er met z’n allen heel druk mee. Er wordt mee gespeeld en op gekauwd en aan getrokken. Tot ze allemaal moe zijn en weer uit gaan. Dan liggen ze een hele tijd te slapen.

Op vrijdag even een socialisatie momentje, de vuilniswagen komt langs. Ik ben net Dimer aan het wegen en neem hem en Gosse mee naar buiten. Ik zet ze naast het huis op het pad en probeer ze mee naar voren te lokken. Dimer is eerst wat wantrouwig naar het grote gele ding wat zo’n herrie maakt. Gosse moet er niks van hebben en maakt gelijk rechtsomkeert en probeert zich door het hek te wurmen. Dimer gaat na enige aansporing naar voren en steekt zelfs zijn kop tussen de spijlen van het hek terwijl de vuilniswagen nog op straat staat. Hij wordt aangehaald door een van de vuilnismannen. Dimer is beslist niet bang uitgevallen, de kleinste van het stel maar ook de nieuwsgierigste. Hij is ook wel een baasje. Ik denk dat hij het temperament van zijn moeder heeft geërfd. Er zijn steeds vaker schermutselingen die klinken alsof ze elkaar levend aan het verscheuren zijn. Het hoort er allemaal bij en het is niet zo erg als het klinkt. Eke daarin tegen verdedigt zijn eten merken we. Hij is sowieso een goede eter en heeft meestal als eerste zijn bakje leeg net als Gosse. Nu zien we dat hij de anderen wegjaagt met een grom terwijl hij aan het eten is. Dat maakt wel indruk blijkbaar want hij wordt met rust gelaten. Als hij daarna uit een ander bakje gaat eten doet hij het niet. Het is schijnbaar leuker om met z’n drieën uit één bakje te eten terwijl andere bakjes onaangeroerd blijven. Daarna verhuist het hele stel naar het volgende bakje. Uiteindelijk komt alles wel op. De standaard schiet zijn doel zo wel voorbij. Maar ja, het zijn Wetters al zijn ze nog klein, die doen wat ze zelf willen.

De temperatuur gaat omhoog en de pups zijn steeds meer buiten. Zaterdag de hele middag en op zondag van 12 tot 7uur ’s avonds. Ze gaan uit zich zelf in het “Hutje” liggen om te slapen. Hebben we de “puppykamer” niet voor niets ingericht. Het mooie is dat de vloer van het hutje, nadat we die gedweild hebben, droog blijft. Plassen en poepen doen ze dus al in de tuin. Niet dat ze al zindelijk zijn maar als ze de keuze hebben kiezen ze dus voor buiten.