Al vanaf vrijdag zijn ze druk bezig met oefenen met lopen. Ze zetten hun pootjes onder hun lijfjes, doen een paar wankele stapjes en vallen dan weer om verder te kruipen. Elke dag zie je ze sterker worden maar vandaag kunnen we zeggen: kijk, ze lopen! Het is nog wel erg wankel maar ze zijn een stuk sneller.

De pups zijn vandaag 2 weken, dat betekent dat ze de 1e wormkuur krijgen. De wormkuur is een pasta die je m.b.v een spuitje in de bek geeft. Het is wel een geknoei en de pasta zit overal. Ook Tyske krijgt een wormkuur maar dat zijn 2 pillen. Verstopt in wat lekkers gaan die er wel in bij haar. De wormkuur lijkt snel te werken bij de pups want al gauw is het een bende in de kist. Slijmerige knalgele diaree en pups die ook geel gekleurd zijn maar Tyske maakt ze allemaal weer netjes schoon. Over 2 weken is er weer een wormkuur.

Ook hebben we de warmtelamp uit gedaan. Hij hangt al een paar dagen wat hoger en de pups hebben daar geen last van. Het lijkt nu of Tyske vaker de kist in gaat, blijkbaar had ze toch last van de warmte.

Het hele stel begint nu toch echt door de kist te lopen. Ze zijn al dagen aan het oefenen en het gaat steeds beter als vallen ze nog wel snel om.

Alle oogjes zijn open. Vandaag eerst maar eens nageltjes knippen van de voorpootjes. Mama Tyske zal dat een stuk prettiger vinden.

Nu alle oogjes open zijn moeten we ook eens proberen of we mooie foto’s kunnen maken.

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

Oogjes gaan open tussen dag 10 en dag 14. Vandaag zijn de pups 12 dagen oud en 5 van de 8 hebben de oogjes al open. Allemaal zijn ze druk aan het oefenen met op de pootjes staan en lopen. Dat gaat nogal wankel en er valt er nog wel eens eentje om. Ze worden al wel een stuk sneller.

Pups moeten tussen de 8 en 10 dagen hun geboortegewicht verdubbeld hebben. Vandaag zijn ze 10 dagen oud en op eentje na zitten ze allemaal boven de 200%. Dit is de 1e mijlpaal in een puppy leven.

Alle puppy’s zijn afgetankt en ik besluit om Tyske ook mee te nemen op de wandeling naar Mariëndaal. We maken een klein rondje om te kijken hoe het gaat. Het gaat prima, ze wil zelfs met Ayke spelen maar die doet natuurlijk weer veel te lomp. Daarom heb ik ook een bal bij me. Daar gaat ze ook achteraan, grote melkklieren of niet, je hoort ze klapperen als ze rent. Tyske is weer helemaal Tyske. Als we thuiskomen worden de puppy’s ook net wakker. Eerst brokken en dan de volgende voeding. Het eten is niet aan te slepen bij haar, altijd honger.

Tyske ziet er nu erg mager uit. Ze heeft de hele tijd honger en schooit de hele dag om eten. Zaterdag hebben we haar thuis gewogen en toen woog ze 26,4kg. Vandaag even bij de dierenarts wegen. Daar weegt ze 27,0 kg. Dat is haar normale gewicht toch voelt ze mager aan.

De pups zijn 2 dagen oud en Tyske gaat naast de kist liggen. Waarschijnlijk vindt ze het veel te warm in de kist. Gisteren was ze nog heel beschermend en gromde ze naar Ayke als hij maar even belangstelling toonde. De pups liggen her en der verspreid door de kist, blijkbaar hebben ze het warm genoeg zonder Tyske. Voor het voeden gaat ze wel de kist in. Het belangrijkste is dat de pups blijven groeien en dat doen ze.

Voor mij is het de eerste keer en voor Tyske ook. Dus blijf ik er bij en slaap op de bank. Bij iedere kik sta je naast de kist, bang dat ze er bovenop gaat liggen en dat er een pup geplet wordt. Ik dut af en toe in maar realiseer me op een gegeven moment dat ze heel erg aan het likken is. Ik zie een kletsnatte zwartbonte pup waar ze heel druk mee bezig is. Het is duidelijk dat het niet meer leeft. Welke van de drie zwartbonte pups vraag ik me af? Ik begin te tellen maar tel gewoon 8 droge pups in de kist. Er is een 10e geboren, een reutje en het is kwart voor twee ’s nachts, ruim 10 uur later. Die heeft geen schijn van kans gehad. Ik weeg hem en hij heeft een perfect gewicht van 414gr. Ik haal hem maar weg, bang dat Tyske hem nog opeet, zo druk als ze er mee bezig is om hem tot leven te krijgen maar dat gaat toch echt niet lukken. De volgende 2 dagen is ze hem nog steeds aan het zoeken.

Vanochtend verraste Tyske mij met het 1e pupje tussen haar voor poten op de bank. Weinig geslapen vannacht en nadat ik weer even ingedut was werd ik even na half negen wakker omdat ze ergens op zat te kauwen. Het leek nogal taai te zijn. Toen ik beter keek zag ik het eerste pupje, nog helemaal in de vliezen, tussen haar poten liggen en had ze net het laatste stukje placenta naar binnen gewerkt. Ik maak snel het vlies open en laat haar het snuitje van de pup likken. Het bekje gaat open en er komt een geluidje uit. Hij/zij doet het! Wat een wonder, wat een opluchting. Ik laat het pupje aan Tyske over en ga verdere maatregelen treffen. Na een poosje bijt ze de navelstreng door en kan ik het wegen. Daarna leg ik het in de werpkist met de bedoeling dat de rest van de bevalling daar plaats zal vinden maar mevrouw denkt daar anders over. Na een hoop gedraai en gedoe, waarbij wij bang zijn dat ze er op gaat staan of liggen, neemt ze de pup in de bek en neemt het mee terug naar de bank. Ze legt het op de bank en gaat er zelf bij liggen. Blijkbaar vindt ze de bank toch een betere plek om te bevallen. Dat laten we dan maar zo. Alles voor de rust van de moeder. De geboorte van pup 2, 3 en 4 is heel duidelijk en Tyske reageert daar ook gelijk op. Nr 2 zit in het vlies maar 3 en 4 worden met de kop eerst geboren en het vlies is al open. De geboorte van pup nr 5 gaat zo ongemerkt dat het te lang in het vlies zit. Het gaat niet meer uit zich zelf ademen, het zwarte reutje sterft helaas. Een samenloop van omstandigheden, een zwarte pup, een donkere bank, Tyske die helemaal in de hoek ligt en er niet op gereageerd heeft en een dikke pluimstaart die er ook voor ligt. Bij de volgende 4 letten we nog beter op. Zo worden alle pups op de bank geboren en om kwart over drie komt de laatste. Tyske heeft alle placenta’s opgegeten en alle navelstrengen zelf doorgebeten. Als ze rustig ligt breng ik de 8 pups naar de werpkist en zij gaat erbij liggen. Er zijn geboren, 1 bruinbont teefje en 8 reutjes, 2x bruinbont, 3x zwartbont, 1x bruin en 2x zwart.