Langzamerhand kun je de verschillende karakters wel onderscheiden.
Aafke: het enige meisje en doet dapper mee met de boys maar af en toe laat ze het drukke gedoe aan de jongens over en gaat apart liggen met een houding van “stoor me niet”. Ik heb niet zoveel ervaring met teefjes maar ze lijkt me zachter dan Tyske hoewel ze ook wel ondernemend is en zich niet laat wegdrukken door haar broertjes met het eten. Ze blijft dan vrij stoïcijns dooreten.
Bouke: is een rustige hond en een beetje lui, houdt van geknuffeld worden en doet soms de dingen net even iets anders. Hij is een van de drie grootste honden en zal het formaat van zijn vader wel krijgen, schat ik. Hij is altijd heel stabiel gegroeid, dat kan duiden op een stabiel karakter,
Ciske: is een grote rustige knuffelkont. Vindt het heerlijk om opgepakt te worden en bij je op schoot te zitten. Hij was verreweg de grootste bij de geboorte met 504g maar groeide niet zo hard door toen hij bij Tyske dronk. Ik denk dat hij zich makkelijk liet verdringen door de rest en dat hij een bescheiden hond is. Sinds hij vast voer krijgt zit de groei er weer aardig in en hoort hij bij de zware jongens. Krijgt waarschijnlijk ook het formaat van zijn vader.
Dimer: is wel een hondje met pit. Hij kan heel mooi zingen. Beslist geen saaie hond. Hij is heel nieuwsgierig en ondernemend en beslist niet bang uitgevallen. Dat kun je aan zijn kopje al zien. Hij houdt niet erg van op schoot zitten, tenminste niet lang. Dan wil hij weer weg. Het is er wel eentje die in de gaten gehouden moet worden gehouden want door zijn nieuwsgierigheid kan hij zichzelf wel eens in de problemen brengen en dat zou jammer zijn. Hij was de kleinste bij de geboorte, 344g en heeft zijn broers nooit ingehaald. Toch is zijn groei parallel aan de rest en is zijn gewicht nu gelijk aan die van zijn zusje. Procentueel is hij het hardste gegroeid t.o.v. zijn geboortegewicht. Ik denk dat hij de kleine genen van zijn moeder en grootvader geërfd heeft. Brander, de vader van Tyske is ook een kleine reu.
Eke: heeft denk ik het meest van het pittige karakter van Tyske geërfd. Hij kan nogal knorrig doen als je hem oppakt als hij ligt te slapen, bv om hem te wegen. Ook betrapte ik hem er op dat hij de anderen weg joeg bij zijn bakje toen hij zat te eten. Hij heeft ook al eens heel waaks naar me geblaft. Hij is een grote vreetzak en heeft meestal als een van de eerste zijn bakje leeg en gaat dan naar de buren. Bang is hij ook niet, want toen Joop met de tacker bezig was zat hij er met z’n neus bovenop. Wel eentje waar vanaf het begin consequent mee omgegaan moet worden om zijn plaatste kennen, denk ik. Eke is een middenmoter wat grootte betreft.
Gosse: is een beetje een schijter. Bij harde geluiden of grote dingen is hij de eerste die wegvlucht. Verder is heeft hij ook wel pit en laat zich niet op de kop zitten door de grotere honden. Hij had een gemiddeld geboortegewicht maar zit nu in de buurt met zijn gewicht bij Aafke en Dimer. Ook hij zal niet zo groot worden ondanks dat hij wel een van de vreetzakken is en meestal ook als een van de eerste zijn bakje leeg heeft. Hij is wat fijner gebouwd.
Hielke: is een beetje een drama queen en laat zijn stem graag horen als hij het er niet mee eens is. Hij kan heel mooi zingen en doet dat vaak. Verder is hij wel rustig en kan lekker bij je zitten. Nu is hij de grootste van het hel stel en zal dus wel een grote hond worden.
Fimme: is een echte knuffelbeer, een rustige hond die graag bij je zit. Voordat we overgingen naar vast voer was hij een korte tijd de zwaarste maar de anderen zijn harder gegroeid op vast voer dan hij en nu zit hij in de middenmoot. Met het eten houden we hem nu goed in de gaten want hij laat zich makkelijk verdringen door de rest en hij eet niet zo snel maar wel graag. Als de rest het op heeft haal ik zijn bakje weg en krijgt hij het apart van de rest. Dan eet hij het ook graag op. Sinds ik dat doe groeit hij weer beter.