Tyske doet me iedere keer verbazen, verwonderen is misschien nog een beter woord. Of is het haar natuurlijk instinct. Zo natuurlijk als de dekking ging, het gat dat ze in de tuin groef en het knuffeltje dat ze ’s nachts op de bank legde en begon te likken. Dan de bevalling, ze wist precies wat ze moest doen. Het 5e pupje? Is dat aan haar aandacht ontsnapt of was het niet goed dat ze er niet naar om gekeken heeft. We zullen er nooit achter komen, ogenschijnlijk zag het er heel normaal uit met een normaal geboorte gewicht van bijna 4ons. Geen gespleten verhemelte of zo, niets wat we zo op het oog konden ontdekken. Dan het laatste pupje wat waarschijnlijk al dood was toen het geboren was omdat het geen schijn van kans had nadat het zo lang in de baarmoeder was achtergebleven. Daar was ze juist zo druk mee bezig en heeft ze nog 2 dagen naar lopen zoeken, zelf in de kuil in de tuin. Het zwart-witte knuffeltje dat plotseling in de kist lag, moest dat het dode pupje vervangen. Raadsels!
Ik had haar al een paar keer betrapt dat als ik haar brokken gaf, dat ze even in de bak dook en dan weg liep. Even later lagen er een aantal brokjes in de kist. Later deed ze dat ook in de puppyren en ook buiten. Ze deed het zelfs met een stukje pens wat ze voor haar kinderen neer legde met een aansporende duw van haar neus. Zo kende ik haar niet. Tyske is een grote vreetzak, die gauw haar bak leeg schrokt en dan verder gaat met die van Ayke. Ayke doet dan gewoon een stapje aan de kant, de goedzak. Wel jatte ze de brokken bij Ayke uit de bak en ging ze naar haar kinderen brengen. Wat ze vanochtend deed sloeg toch alles. Tyske krijgt ’s ochtends vroeg extra brokken en na de wandeling samen met Ayke haar normale portie brokken. Ik was met de honden een uurtje naar het bos geweest en onderweg heeft ze me diverse hondenkoekjes afgetroggeld. Op de terugweg vlak bij huis heeft ze nog een dode muis verorberd en thuis gekomen gaat ze gelijk naar haar kinderen in de tuin. Ze braakt een deel van de brokken die ze ’s ochtend vroeg gehad heeft voor haar kinderen op de grond. Er zitten kruimels van de hondenkoekjes tussen maar géén muis. Raadsel! De ene helft van de pups drinkt bij haar de andere helft eet met smaak de voor-gegeten brokken op. De grond wordt helemaal afgelikt. Heeft ze af en toe een soort oer gevoel dat ze vast voedsel naar haar pups moet brengen?